در چارچوب این خاطرات دکتر مجتهدی با کیاست خاص خود و با توسل به شیوه اختصارگویی توانسته است تصویر روشنی از وضعیت حاکم بر فضای علمی آن روز کشور ارائه می دهد.

اگر چه گزیده گویی هایی حساب شده و سخن به اشاره گفتن های دقیق نشان از اطلاعات بسیار وسیع وی از مسائل پشت پرده آن ایام دارد، لکن وی ترجیح می دهد حتی در مقام بیان خاطرات سیاسی خود همچنان در کسوت یک عنصر علمی ظاهر شود، از این رو بیشتر با کنایه های مجمل و گذرا پاسخ خود را به خواننده منتقل می سازد.