شماره خبر :٥٣١٩٩٠

ارسال به دوست نسخه چاپي

  تاریخ انتشار خبر : سه شنبه ١٤ آذر ١٣٩٦
 
حجت الاسلام والمسلمین رستمی:
16 آذر مشخص ترین و رسمی ترین حرکت ضد امریکایی دانشجویی در پیش از انقلاب اسلامی است /نباید انتظار داشت در دانشگاه به افرای که در راستای منافع امریکا سخن می گویند تریبون داده شود
معاون فرهنگی سیاسی نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه ها با اشاره به حضور سلیقه های مختلف برای صدور مجوز در مراسم‌های روز دانشجو تأکید کرد: 16 آذر مشخص ترین و رسمی ترین حرکت ضد امریکایی دانشجویی است بنابراین نباید انتظار داشت که به کسانی که در این روز در راستای منافع امریکا کاری در دانشگاه انجام بدهد، دانشگاه به او تریبون بدهد.

به گزارش مرکز ارتباطات و اطلاع رسانی نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه ها، کم کم به 16 آذر و روز دانشجو نزدیک می شویم وقتی سال تحصیلی به آذر می رسد تکاپوی دانشجویان برای برگزاری مراسمی در شان روز دانشجو بیشتر می شود مخصوصا تشکل های دانشجویی که فضای رقابتی زیادی را برای هر چه بهتر برگزار کردن مراسم های این روز در دانشگاه‌ها ایجاد می کنند بهانه روز دانشجو به سراغ حجت الاسلام رستمی، معاون فرهنگی سیاسی نهاد رهبری در دانشگاه رفتیم تا درخصوص اهمیت این روز و همچنین مشکلات دانشجویان برای برگزاری مراسم روز دانشجو به گفتگو نشستیم که متن گفتگو با حجت الاسلام رستمی به شرح زیر است:

 چرا 16 آذر به نام روز دانشجو نام گذاری شده و این روز برای دانشجویان چه اهمیتی دارد؟

 حجت الاسلام رستمی:
16 آذر، بهار فعالیت های فرهنگی سیاسی دانشگاه ها است.

16 آذر در بحث تاریخی با کودتای آمریکایی سال 1332 پیوند خورده است در آن سال ها جو ملتهبی در فضای سیاسی کشور حاکم بود. در 28 مرداد، شاه موفق شد با کودتای ارزان قیمتی با کمک آمریکایی ها و انگلیسی ها به قدرت برسد. با حذف نخست وزیر و با خلاء مجلس قوی و مستقل، دوران دوم سلطنت پهلوی دوم آغاز شد. تعبیر حضرت امام در مورد نتیجه کودتا این است که "آن که رفت محمدرضا پهلوی بود و آن که برگشت رضا خان بود"؛ یعنی دوران سلطه و حکومت رضا خان گونه محمدرضا در کشور به مدت 25 سال رقم می خورد.

این کودتا یک سرخوردگی بزرگی برای جریان میهن پرستانه و نیز گروههای مستقل از جریان های نظام جهانی بود. کمتر از سه ماه بعد از پیروزی این کودتا، امریکایی که موفق شده بود کودتا را در ایران به نتیجه برساند و حکومت را ساقط کند، معاون رئیس جمهور خود را برای دیدار به ایران می فرستد که این دیدار معنای زیادی دارد؛ از جمله اينكه از یک طرف اعلام همراهی و حمایت آمریکا از شاه صورت مي پذيرد و از طرف ديگر همراهی با تحرکات ضد ملی شاه و به نوعی در حقیقت شروع جریان امتیازگیری های امریکایی ها در مقابل سایر کشورها در ایران رخ مي دهد.

عکس العمل فضای عمومی هم خیلی اهمیت پیدا می کند؛ یعنی این که در یک کشور کودتازده که دولت ملی اش ساقط شده و کودتاگر هم برای بازدید به کشور آمده است، عکس العملی که مردم در این باره نشان می دهند معنا پیدا می کند که آیا نسبت به کودتا معترض هستند یا برایشان مهم نیست؟!

دانشجویان، مهمترین جریانی هستند که در این فضا عکس العمل نشان می دهند. به دلایل مختلف سایر جریان های سیاسی یعنی احزاب نقشی ندارند، روحانیت سرکوب شده است و در این میان جریان دانشجویی است که ایفای نقش می کند، اعتراضات دانشجویی آغاز می شود و فضای دانشگاه به دلیل تصمیم بر حضور معاون رئیس جمهور کشور کودتاگر در دانشگاه "فضای ملتهبی" به خود میگیرد. از آن طرف رژیم شاه می خواهد موضع اثبات اقتدار و القای توانمندی و تسلط بر اوضاع خود را به این میهمان خارجی نشان دهد یعنی آمریکایی ها متوجه بشوند که شاه بر اوضاع مسلط است.

شاه باید این پیام را به مهمان آمریکایی خود برساند که نیروی جدی تهدید کننده منافع امریکا وجود نداشته و اقتدار دولت تامین است. به همین دلیل موضوع سرکوب جدی هرگونه اعتراض نسبت به سفر نیکسون در دستور کار ساواک و بخش های امنیتی شاه قرار گرفت. بر این اساس اعتراض دانشجویی با عکس العمل خشن و غیرقابل تحلیلی مانند ورود نیروهای ارتش به دانشگاه و سرکوب شدید و به گلوله بستن دانشجویان روبرو شد در حالی که شاید می شد با روش های ساده تری موضوع حل شود. این مسأله نشان می دهد که یک نوع اثبات توانمندی و اقتدار یا زهر چشم گرفتن از فضای عمومی جامعه و دانشگاه در این رفتار وجود داشت. غیر از مجروحین و مصدومین، سه دانشجو در این حمله به شهادت می رسند. فضای دانشگاه هم به دلیل این اتفاق مملوء از حس سرخوردگی و آزردگی می شود. به تعبیر یکی از روزنامه های آن زمان این سه دانشجو قربانی اثبات وفاداری شاه به امریکا میشوند. و تعبیر میکند از اینکه ما ایرانی ها میهمان نوازیم و در مقدم میهمان قربانی می کنیم و شاه سه جوان دانشجو را قربانی کرد برای اینکه نشان بدهد چه قدر به امریکایی ها ارادت دارد.

در حقیقت 16 آذر در تاریخ سیاسی ما به عنوان روزی که دانشگاه در مقابل دخالت و حضور امریکایی ها در کشور -که مقدمه جریاناتی مثل کاپیوتالسیون و استعمار نو در ایران است- ایستاد و معترض شد و از جان هم هزینه کرد؛ قابل تحلیل است.

16 آذر با پیروزی انقلاب اسلامی به عنوان یک روز مهم و مورد توجه در تقویم رسمی کشور مطرح و به عنوان روز دانشجو ثبت می شود به مرور از فضای اوایل انقلاب که فاصله می گیریم به دلیل اتفاقاتی که رخ داد مانند موضوع جنگ تحمیلی، حضور دانشگاه در عرصه جنگ و سازندگی کشور و انقلاب فرهنگی و اتفاقاتی که در فضای دانشگاهی رخ می دهد تا دوران سازندگی خیلی فضای روز دانشجو را فضای پررنگ سیاسی نمی بینیم. فضای دانشگاه ها درگیر مسائل عمده و کلان کشور بوده و مسائل درون دانشگاهی کمتر به بیرون انعکاس داشته است. به دلیل فضایی که بر کشور حاکم بوده است دانشجویان نقش های بزرگ تر و پررنگ تری در فضای عمومی کشور بر عهده گرفته بودند. با شکل گیری دولت سازندگی و پشت سر گذاشتن فضای جنگ تحمیلی به مرور نقش مطالبه گری دانشگاه و نقد دولت و بخش های مختلف کشور و نیز وابستگی برخی جریانات دانشجویی به برخی احزاب و جریان های سیاسی موجود در کشور موجب میشود که 16 آذر به عنوان روز دانشجو بصورت جدی تر مطرح شود و به همین صورت رفته رفته به پیش بیاید تا امروز که به جایی رسیدیم که 16 آذر، بهار فعالیت های فرهنگی سیاسی دانشگاه ها است. با توجه به این که رسالت اصلی دانشگاه آموزش و تربیت نیروی متخصص و کارآمد و کارشناس است تقویم آموزشی تعیین کننده مجال سایر فعالیتها و حوزه های دیگر است. درتابستان و اسفند و فروردین به نوعی کم رمقی در فعالیت‌های دانشجویی را شاهد هستیم، و به جز اردوهای جهادی و راهیان نور سایر فعالیتها عمدتا درون تشکلی و به بازسازی و اردوهای تشکیلاتی پرداخته میشود. ماه های دی و بهمن هم به دلیل اینکه زمان آزمون های پایان ترم و آغاز ترم جدید است، عملا فرصت مناسبی برای فعالیت مجموعه های دانشجویی نیست. معمولا فعالیت های دانشجویی به تدریج از اوایل ورود دانشجویان به دانشگاه یعنی از مهر ماه شروع می شود و در اوائل دی به نوعی فروکش می کند. البته در اواخر بهمن و اوایل اسفند و ماه اردیبهشت نیز مجددا فعالیت ها اوج می گیرد. اما معمولا تشکل ها، کانون ها و مجموعه های دانشگاهی نگاه ویژه ای به آذر ماه دارند. به دلیل این فرآیند فراز و فرودی که عرض کردم، ما بهار فعالیت های دانشجویی را در آذر ماه داریم و از این جهت 16 آذر رنگ و بو و اهمیت خاص دیگری هم دارد.

 

منتشر نشود///در برگزاری مراسم‌های روز دانشجو سلیقه مدیران دخیل است/ ۱۶ آذر تابلو مبارزه با آمریکا و بهار فعالیت سیاسی دانشجویان است/ به مسئولان نهاد توصیه کردیم حامی برگزاری مراسم تشکل‌های دانشجویی باشند


 برای ۱۶ آذر برای حمایت از تشکل‌ها دستورالعملی نهاد داده که بتوانند برنامه هایشان را برگزار کنند و مجوز بگیرند؟
نگاه ما به برنامه های 16 آذر - چون احساس می کنیم اوج کار دانشجویی و اوج این جشنواره فعالیت های فرهنگی در ترم اول تحصیلی است- یک نگاه ایجابی است. قاعدتا انتظار داریم دانشگاه ما دانشگاهی باشد که فضای سیاسی و فعالیت های فرهنگی و تحلیل سیاسی در آن رونق داشته باشد و دانشجویان کنشگری سیاسی را تمرین کنند، بنابر این طبیعتا فضای فعالیت های دانشگاهی باید فضایی باز باشد برای آن چیزی که دانشجو به دنبالش است. قاعدتا دانشجو و دانشگاه ضمن این که فضای کنشگری سیاسی و مدارا را تمرین می کنند؛ بایستی مدیریت نیز داشته باشند؛ ما دانشگاه را هیچ گاه به عنوان یک اپوزسیون برای نظام نمی بینیم، اگرچه عده ای تلاش می کنند دانشگاه را اینگونه برای افکار عمومی معرفی کنند؛ ما اگر به نقش واقعی دانشگاه توجه کنیم، دانشگاه درکادرسازی برای نظام یک ظرفیت و فرصت بزرگ است. با این نگاه قاعدتا نگاه سلبی به برنامه های تقاضا شده نخواهیم داشت. نه مدیریت دانشگاه چنین نگاهی دارد و نه نهاد که یکی از اعضای هیئت نظارت بر دانشگاه است چنین نگاهی را ندارد. بنابراین فضا برای انواع فعالیت ها باز است. البته در این فضای باز هم یک خطوط قرمز و ملاحظاتی است که تشکل ها به آن توجه می کنند اگر احیانا هم توجه نداشته باشند در هیئت نظارت دانشگاه به آن توجه می شود.

یک سری عناصر نامطمئن در ارتباط با نظام و کشور و در مخالفت با اسلامیت و جمهوریت نظام وجود دارند. اینها افرادی هستند که به نوعی بیرون بودنشان از دایره منافع ملی را قبلا اثبات کرده اند. این افراد خودشان هم چنین انتظاری ندارند که نهادهای رسمی کشور به آن ها برای سخن گفتن علیه کیان کشور و نظام تریبون بدهند و البته قوانین و آئین نامه تشکلها و دستورالعمل اجرایی این آئین نامه و اساسنامه تشکلها نیز اجازه حضور چنین افرادی را در دانشگاه نمی دهد.

شاید بخشی که انتقاد می‌کنند در محدوره این دایره است ملاک‌های شفاف و روشن برای این خطوط قرمز کجاست؟
ما یک سری افرادی داریم که محکومیت قضایی دارند و درگذشته علیه اسلام و یا نظام اسلامی و باورهای ارزشمند جامعه اقدامی داشته اند و باورهای این ملت را به سخره گرفته اند. البته برخی از موارد ممکن است منجر به دادگاه یا حکم یا محکومیت نشده باشد اما همراهی آن فرد در جریانات غیرقانونی و یا برانداز و مخالف نظام و انقلاب و ارزش های بنیادین جامعه همچنان ادامه دارد. فرض کنید فردی در فتنه 88 حضور و در جریانات کودتای علیه دمکراسی و رای مردم نقشی فعال و موضع تهدیدکننده داشته است.

مطمئنا دایره این آدم ها وسیع نیست و در مجموع تقاضاهایی که در دانشگاه ها به دست هیأت نظارت بر دانشگاه ها میرسد و از بین صدها شخصیتی که برای بیش از صدها مراسمی که در دانشگاهها برگزار می شود دعوت میشوند؛ عده قلیلی شامل این ملاکهای ذکر شده هستند.

همچنین به عنوان مثال برای برنامه های روز دانشجو ما بایستی به ماهیت روز 16 آذر هم توجه کنیم که ماهیتی ضد استکباری است و مشخص ترین و رسمی ترین حرکت ضد امریکایی دانشجویی در پیش از انقلاب اسلامی است که با فاصله کوتاهی بعد از کودتای آمریکایی - انگلیسی 28 مرداد رخ داده است. اگر کسی بخواهد در این روز در راستای منافع امریکا کاری در دانشگاه انجام بدهد، قاعدتا نباید انتظار داشته باشد دانشگاه به او تریبون بدهد.

البته در این مسیر سازوکار قانونی وجود دارد و مرجع تصمیم گیری هیئت نظارت است. با توجه به عضویت مسئول نهاد و رئیس دانشگاه و نماینده وزیر ممکن است در یک دانشگاهی حضور یک فردی در دانشگاه از هیئت نظارت مجوز بگیرد، در دانشگاه دیگری مجوز نگیرد. برداشت افراد از فضایی که در آن هستند و سوابق حضور آن فرد در سایر دانشگاهها و حتی اقتضائات محیط پیرامونی و توانایی تشکل مربوطه در مدیریت مراسم می تواند در تصمیم گیری ها اثرگذار باشد و مسئولین این مطالب را در نظر می گیرند. ضمن این که هیئت نظارت می تواند از مجموعه های مشورتی نیز کمک بگیرد.

منتشر نشود///در برگزاری مراسم‌های روز دانشجو سلیقه مدیران دخیل است/ ۱۶ آذر تابلو مبارزه با آمریکا و بهار فعالیت سیاسی دانشجویان است/ به مسئولان نهاد توصیه کردیم حامی برگزاری مراسم تشکل‌های دانشجویی باشند


نهاد رهبری در دانشگاه‌ها لیست سیاهی برای افراد ندارد که به دانشگاه‌ها ابلاغ کنند؟
ما لیست سیاه به این معنا که افرادی مشخص شده باشند که مجاز و یا غیرمجاز باشند نداریم. مطمئنا کسی که اعتقادات مسلّم دینی را به بازی گرفته یا فردی که رسما با اردوکشی علیه رای مردم همراهی کرده یا در این عرصه فعال بوده و یا کسانی که با جریانات براندازی، نفاق و ضد منافع ملی همراهی داشته اند؛ بر اساس قانون موجود نمی توانند از سوی یک تشکل اسلامی در دانشگاه دعوت شوند. مسئولان دفاتر نهاد براساس وظیفه شرعی و قانونی، وظیفه شان را در اعلام نظر مخالف انجام خواهند داد و اگر روسای دانشگاهها و نمایندگان وزیر نیز همان نظر را قبول داشته باشند، یک نظر اجماعی به دست می آید که قطعا مطلوبتر خواهد بود. البته موارد متعددی هم وجود دارد که روسای دانشگاهها با برخی سخنرانها بدلیل موضع انتقادی شدیدشان مخالفت میکنند که بدلیل اکثریت آراء همان مخالفت به نتیجه میرسد. البته حضور افراد در فرآیند پیش بینی شده در کرسیهای آزاداندیشی که تضارب آراء در فضایی فکری و دوطرفه و با پرهیز از احساسات درنظرگرفته شده راحت تر قابل پیگیری است.
و درنهایت اگر لیست سیاه به این معناست که بخواهیم افرادی را مشخص کنیم و به دفاتر نهاد دانشگاه ها سپرده باشیم که این افراد برای ورود به دانشگاه غیرمجاز هستند این گونه نیست.

اساسا هیئت های نظارت و دفاتر نهاد به طور مستقیم در برنامه های اجرایی دانشجویان مداخله نمی کنند. به خصوص به دفاتر نهاد توصیه شده که خودشان کمتر متصدی اجرای برنامه باشند بلکه باید کمک کنند که مجموعه های دانشجویی برنامه ها را از ابتدا تا انتها برعهده داشته باشند چرا که در این فضا رشد و بالندگی دانشجویان بیشتر است.

۱۶ آذر به دلایلی که گفته شد تبدیل شد به فضایی که درجه حرارت فضای سیاسی در دانشگاه را می‌توانیم اندازه گیری کنیم در ایام فتنه ۸۸ به دلیل ضربه‌ای که به انتخابات خورد خود به خود ۱۶ آذر و ایام دیگر هم تحت تاثیر قرار گرفت و پس از آن نیز شاهد رکود رقابتی دانشگاه‌ها در برنامه‌های دانشجویی هستیم و دلیل آن هم بحرانی است که بر فضای سیاسی کشور اتفاق افتاده است.
اما مواردی هم قبل و یا بعد از انتخابات رقابت برنامه‌های دانشجویی روند افزایشی داشت به دلیل اینکه به تدریج فضای سیاسی کشور به فضای پرشور و هیجان خودش بازمی گردد.
ما در دانشگاه که بودیم مایل بودیم تشکل‌ها دستشان برای برگزاری برنامه‌ها بازتر باشد، اما اقتضائاتی ممکن بود نظرهیئت نظارت را به غیر از این برساند و قاعدتا اگر چالشی بوده در این حوزه است، اما به طور کلی نگاه و توصیه مان این است که فعالیت‌های دانشجویی به خصوص فعالیت‌های سیاسی وجهه ایجابی و پررنگ‌تر داشته باشند به خصوص در ایام ۱۶ آذر که اگر نگاهی به مجوز برنامه‌ها بیندازیم نسبت به بقیه ایام سال بیشتر است.

در ایام ۱۶ آذر در فضایی قرار داریم که حجم برنامه‌های دانشجویی بسیار زیاد است و هر مرکز دانشجویی حداقل یک برنامه در این ایام برگزار می‌کند و در مجموع چند صد برنامه متنوع دانشجویی توسط دانشجویان اجرا می‌شود.
تنوع سلیقه‌های دانشجویی نیز در این ایام اجرا می‌شود و اگر در این وسط از بین این تعداد سخنران با چند برنامه مخالفت شود انصاف نیست که بگوییم مجوز‌ها داده نمی‌شود.

این یک نوع کم مهری است و نکته دیگر اینکه نگاه عمومی به دانشگاه است ما مجموعه دانشگاه را مجموعه کادرسازی برای نظام می‌دانیم و ذخیره ارزشمند وطلایی برای حضور نیروهای جوان و با نشاط برای عرصه‌های مختلف در کشور می‌دانیم.

 
در دورانی که مسئول نهاد در دانشگاه‌های مختلف بودید چالشی با مسئولان دانشگاه برای صدور مجوز برنامه‌های تشکل‌ها در ایام ۱۶ آذر داشتید؟ 

البته بنده افتخار دارم که هنوز در دانشگاه توفیق خدمت دارم. اعتقاد بنده این است که تشکل ها دستشان برای برگزاری برنامه ها بازتر باشد. اما با توجه به شورایی بودن تصمیم در هیات نظارت، ممکن است مسائلی موجب شود نظرهیئت نظارت را به غیر از این برساند. به طور کلی نگاه و توصیه بنده این است که دانشجویان در فضای سیاسی حضور و مشارکت داشته باشند. بی تفاوتی در فضای دانشگاه را مضر میدانم و به نظرم دوران دانشجویی در شکل گیری شخصیت دانشجو به عنوان یک تحلیلگر و کنشگر سیاسی اهمیت فراوانی دارد. فعالیت های دانشجویی به خصوص فعالیت های سیاسی باید وجهه ایجابی و پررنگ تری داشته باشند به خصوص در ایام 16 آذر که اگر نگاهی به حجم و تعداد و تنوع برنامه های مجوز دار بیندازیم مسلما نسبت به بقیه ایام سال بیشتر است.

در ایام 16 آذر در فضایی قرار داریم که حجم برنامه های دانشجویی بسیار زیاد است و هر مرکز دانشجویی حداقل یک برنامه در این ایام برگزار می کند و در مجموع صدها برنامه متنوع دانشجویی توسط دانشجویان اجرا می شود.

سلیقه های متنوع دانشجویی نیز در این ایام برنامه دارند و اگر در این میان از بین این چند صد مراسم با چند برنامه مخالفت شود انصاف نیست و یک نوع کم مهری است که بگوییم مجوزها داده نمی شود.

ما مجموعه دانشگاه را مجموعه کادرسازی برای نظام می دانیم و اکثریت شخصیتهای مفید و موثر سیاسی و مدیریتی نیز از همین فضاهای تشکلی در دانشگاه ها برای برعهده گرفتن مسئولیتهای مهم کشوری برگزیده شده اند. امروزه دانشگاه یک ذخیره ارزشمند و طلایی برای شناسایی و معرفی نیروهای جوان و با نشاط برای عرصه های مختلف در کشور محسوب میشود.

از ابتدای انقلاب نقش دانشگاه در پیروزی انقلاب و پس از آن نقش دانشگاه در 13 آبان و بیرون کردن بزرگترین دشمن این ملت از کشور و سپس نقش دانشجویان در دفاع از کشور و شکل گیری جنگ های نامنظم تا تشکیل سپاه پاسداران، جهاد سازندگی و نهادهای مختلف انقلابی، بسیار جدی است. تا به امروز در هر عرصه ای که نیاز کشور است دانشگاه حضور معنادار دارد از جمله در موضوع جبهه بین المللی انقلاب اسلامی و دفاع از حرم که تعداد زیادی از دانشجویان در این راه پرافتخار حضور داشتند و به شهادت رسیدند. میتوان گفت در مجموع دانشگاه است که این کشور و انقلاب را اداره می کند و به پیش می برد. دانشگاه های ما محل نشو و نمای رویش های ناب انقلاب اسلامی است و این رمز همان نکته ای است که مقام معظم رهبری فرمودند دشمن دور دانشگاههای ما را خط قرمزی کشیده است.

در مراسم با شکوه پیاده روی اربعین چقدر دانشجویان با افتخار و پر نشاط حضور یافتند ؟! بیش از یکصد هزار دانشجو به پیاده روی اربعین رفته اند، علیرغم آنکه مراسم اربعین در بین سال تحصیلی و ایام امتحاناتشان است. اما دانشجویان عزیز با پشتوانه عمیق باور ایمانی و اهل بیتی سختی های آن را تحمل می کنند حتی با پرداخت هزینه به این سفر می روند. برخی دانشجویان موکب زدند تا به دیگران خدمت کنند. کدام مجموعه در دانشگاه می تواند مدعی شود که این پشتوانه را دارد؟

در بحث زلزله اخیر کرمانشاه نقش دانشگاه ها پررنگ و جدی بوده است. دانشگاه هر جا که کشور نیاز به اقدام مسئولانه و جهادی دارد پیشگام است. بنابراین نباید با قضاوت ناصحیح به دانشگاه ظلم کنیم و چند حرکت برخلاف جریان عمومی دانشگاه و کشور در ما تلقی خلاف واقع ایجاد کند. با قطعیت اعلام می کنیم که دانشگاه های ما دانشگاه های انقلابی، متدین و علاقه مند به نظام و البته آرمان خواه و نقد کننده مدیریت ها در کشور هستند.

خاطره‌ای از مراسم روز دانشجو در دانشگاه‌ها دارید؟
دانشگاه به اقتضای پویایی و تنوعی که دارد مسائلی قطعا پیش می‌آید بعضی موضوعات که در بیرون اهمیت بسیاری دارد ممکن است در فضای دانشگاه به دلیل تکرار چندان اهمیتی نداشته باشد و به روزمرگی تبدیل می‌شود حاشیه هایی ممکن است در برنامه‌های دانشجویی اتفاق بیفتد و یا به مسئولین دانشگاه معترض شوند.

برنامه‌های روز دانشجو در دانشگاه تهران با شور و نشاط بیشتری نسبت به دانشگاه‌های استان برگزار می‌شود دلیل این تفاوت چیست؟

 باید بپذیریم که فضای دانشگاه های تهران به دلایل مختلف فضای متنوع تری است و طبیعتا برنامه های این دانشگاهها در تراز ملی و نه در سطح استان تهران برنامه ریزی میشود. مسئولین و سیاسیون هم در تراز بالاتری در این برنامه ها شرکت می نمایند. هم چنین فضای فعالیت احزاب سیاسی در تهران نسبت به استان ها پررنگ تر و متنوع تر است و اقتضائات محلی خارج از تهران نیز سایه سنگین تری برروی فعالیت دانشگاه ها دارد. این تفاوت ها در بین دانشگاه های تهران و شهرستان ها وجود دارد. 

برخی از تشکل‌ها معترضند که دفاتر نهاد مانع فعالیت آن‌ها می‌شوند شکایتی در این خصوص به دفتر مرکزی ارایه شده است؟
آنچه از نظارت بر مواضع و اقدامات دفاتر نهاد در دیده میشود و معمولا در بازخوردهایی که از فعالیت مسئولان دفاتر نهاد در دانشگاه ها داریم، حاکی از همدلی و همراهی بین نهاد و تشکلهای انقلابی است. البته در موارد معدودی تلقی می شود که مسئولان دفاتر نهاد به دلیل داشتن ارتباط صمیمی با رئیس دانشگاه، مانع فعالیت دانشجویان می شوند یا به میزان کافی از فعالیتهای دانشجویان انقلابی حمایت نمی کنند. این گزارش ها وقتی به دفتر مرکزی ارسال می شود بررسی شده و چنانچه مورد تایید قرار گیرد، پیگیری و تذکرات لازم داده می شود. به مسئولان دفاتر نهاد در دانشگاه ها توصیه کردیم که تلاش کنند که فعالیت های دانشجویی در دانشگاه ها رونق پیدا کند و تشکل ها را به انجام برنامه ها به ویژه برنامه های در تراز دانشگاه اسلامی و انقلابی تشویق کنند.

منتشر نشود///در برگزاری مراسم‌های روز دانشجو سلیقه مدیران دخیل است/ ۱۶ آذر تابلو مبارزه با آمریکا و بهار فعالیت سیاسی دانشجویان است/ به مسئولان نهاد توصیه کردیم حامی برگزاری مراسم تشکل‌های دانشجویی باشند


خبرگزاری دانشجو

برای این خبر نظری ثبت نشده است
نظر شما
نام :
ايميل : 
*نظرات :
متن تصویر را وارد کنید:
 

خروج




آرشيو